ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದ ಪುನರುತ್ಥಾನ
ಕರಾವಳಿಯ ಮಣ್ಣಿನ ಶಕ್ತಿ ಎನಿಸಿದ ‘ದೈವ’ ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಚರಣೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿ. ಮನೆ, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಊರವರನ್ನು ತಾಯಿ-ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸಿ, ತಪ್ಪು ನಡೆದಾಗ ಎಚ್ಚರಿಸಿ, ಒಂದಾಗಿ ಬಾಳುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಅದೊಂದು ಅದ್ಭುತ ‘ಮಾಯಾ ಶಕ್ತಿ’. ಪೂರ್ವಜರು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ಈ ದೈವಿಕ ಕೊಡುಗೆಯು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಸಾವಿನವರೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯುವ ದೇವರ ದೂತನಂತೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಆದರೆ, ಇಂದು ಆರಾಧನೆಯ ಮೂಲ ಆಶಯವಾದ ‘ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವನೆ’ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿ, ವ್ಯಾಪಾರೀಕರಣದ ಕಪಿಮುಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ದೈವಾರಾಧನೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಿದೆ. ನಂಬಿದವರಿಗೆ ಇಂಬು ನೀಡುವ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ನಿತ್ಯ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತನ್ನ ನೈಜ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ‘ದೈವ ಆರಾಧಕರ ಒಕ್ಕೂಟ’ದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆ.
ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಆರಾಧನೆಯ ನಡುವಿನ ಕಂದಕ
ದೈವಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಲತಃ ‘ಆಡಳಿತ ವಿಭಾಗ’ ಮತ್ತು ‘ಪೂಜಾ ವಿಭಾಗ’ ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಆಡಳಿತವು ಕೇವಲ ಪೂಜಾ ವಿಭಾಗವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು ಅತಿದೊಡ್ಡ ದುರಂತ. ಬಾಹ್ಯ ಆಡಂಬರಗಳು ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿವೆಯೇ ಹೊರತು, ಆಂತರಿಕ ಭಕ್ತಿಯ ಒಸರು ಬತ್ತಿ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಆಂತರಿಕ ಆಡಂಬರದತ್ತ (ಮನಸ್ಸಿನ ಶುದ್ಧೀಕರಣ) ದಾಪುಗಾಲು ಇಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
ದೈವದ ಸನ್ನಿಧಿ: ಅಂತಿಮ ನ್ಯಾಯಾಲಯ
ದೈವದ ನರ್ತನ ಸೇವೆಯೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ‘ಬಹಿರಂಗ ನ್ಯಾಯಾಲಯ’. ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಖರ್ಚಿಲ್ಲದೆ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕುವ ಏಕೈಕ ತಾಣವಿದು. ಆದರೆ ಇಂದು:
ನುಡಿಗಟ್ಟಿನ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆ: ದೈವದ ನುಡಿ ಯಾವುದು ಮತ್ತು ನರ್ತಕನ ನುಡಿ ಯಾವುದು ಎಂಬ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅರಿಯುವ ಸಮಾಜದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ನ್ಯಾಯದ ಕೊರತೆ: ಹಿಂದೆ ಸಮಾಜಘಾತಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮಾಯಾಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹೆಸರಿಸಿ, ಯಜಮಾನನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪಾರದರ್ಶಕ ‘ನುಡಿ’ ಇಂದು ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಸನ್ಮಾನದ ವೇದಿಕೆ: ಅರಸು, ತಂತ್ರಿ, ಅರ್ಚಕ, ಗುತ್ತು-ಬಾರಿಕೆ ಎಂಬ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸ್ಥಾನಗಳು ಇಂದು ಕೇವಲ ಸನ್ಮಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ವೇದಿಕೆಗಳಾಗಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ.
ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದ ಸಮಯ
ದೈವದ ಪರಿಚಾರಕರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಯಜಮಾನ, ನರ್ತಕ, ತಂತ್ರಿ ಹಾಗೂ ವಾಸ್ತು-ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಹೇಳುವವರವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮಿಂದಾದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದವರು ಆರಾಧನಾ ವೇದಿಕೆಗೆ ಅನರ್ಹರು ಎಂಬ ಕಟು ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸಬೇಕಿದೆ. ಯಜಮಾನ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಯಾರೋ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದರ ಪ್ರತಿಫಲ ಶೂನ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮ ಗುರಿ: ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನ್ಯಾಯಾಂಗ
ನಮ್ಮ ದೈವಾರಾಧನೆಯು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮತ್ತು ಸರಳವಾದ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಸಂಕುಚಿತ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಉತ್ತುಂಗ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಏರಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲಿದೆ.
ಒಕ್ಕೂಟದ ಸಂಕಲ್ಪ:
ಬಾಹ್ಯ ಕಟ್ಟುಕಟ್ಟಳೆಗಿಂತ ಆಂತರಿಕ ಶಿಸ್ತಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡುವುದು.
ದೈವಾರಾಧನೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸುಲಿಗೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಇತಿಶ್ರೀ ಹಾಡುವುದು.
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಆರಾಧಕನಿಗೂ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ದೈವದ ಮೂಲ ಆಶಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವುದು.
ಬನ್ನಿ, ನಮ್ಮ ಮೂಲ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಸೇವಾ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ನ್ಯಾಯದ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿ ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸೋಣ.
– ಚಿಂತನ, ಮಂಥನ ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನದತ್ತ ನಮ್ಮ ನಡಿಗೆ.