“ವೃತ್ತಿ ಕೇವಲ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ — ಬದುಕನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು.”

ಮಾನವನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ವೃತ್ತಿ ನಮಗೆ ಆದಾಯ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಕುಟುಂಬವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವೃತ್ತಿಯ ನಿಜವಾದ ಮೌಲ್ಯ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಎಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಇದೆ.

ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಲು–ಕೀಳು ಇಲ್ಲ

ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವೃತ್ತಿ ಮೇಲು ಅಥವಾ ಕೀಳು ಅಲ್ಲ.

ರೈತ ಅನ್ನ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾನೆ, ಕಾರ್ಮಿಕ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಶಿಕ್ಷಕ ಜ್ಞಾನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ವೈದ್ಯ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ, ವ್ಯಾಪಾರಿ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ, ವಿಜ್ಞಾನಿ ಹೊಸ ಜ್ಞಾನ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ, ಸ್ವಚ್ಛತಾ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಮಾಜದ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಚ್ಛತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ.

ವೃತ್ತಿಯ ಗೌರವ ಅದರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ಇತರರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವೃತ್ತಿಯನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ನನ್ನ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ — ನಾನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?

ಪ್ರತಿದಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ನಮಗೆ ವಹಿಸಿದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಸಮಯಕ್ಕೆ, ಗುಣಮಟ್ಟದಿಂದ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಕೆಲಸ.

ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು:

ನಾನು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ನನಗೆ ನೀಡಿದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ನನ್ನ ಕೆಲಸದಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ?
ನನ್ನ ಸೇವೆಯಿಂದ ಜನರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ?

ಈ ಆತ್ಮಚಿಂತನೆಯೇ ಉತ್ತಮ ಕೆಲಸಗಾರನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ.

“ಸೇವೆ – ವ್ಯಾಪಾರ – ದರೋಡೆ” ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದಿದೆ?

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲೂ ಸೇವೆಯ ಅಂಶವಿದೆ. ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿಯೂ ನ್ಯಾಯಯುತ ಲಾಭ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಸೇವೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಶೋಷಣೆ, ಮೋಸ, ಅನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಅತಿಯಾದ ಲಾಭದಾಸೆ ಬೇರೂರಿದಾಗ ಅದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹಾನಿಕರ.

ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ:

“ನಾನು ನ್ಯಾಯಯುತ ಪ್ರತಿಫಲ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ, ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?”

ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಎಂದರೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಎಂದಲ್ಲ. ನ್ಯಾಯಯುತ ಪ್ರತಿಫಲ ಪಡೆದು, ನ್ಯಾಯಯುತ ಸೇವೆ ನೀಡುವುದು ಉತ್ತಮ ವೃತ್ತಿಯ ಲಕ್ಷಣ.

ನಾನು ಪಡೆಯುವ ಪಿಂಚಣಿಗೆ ನನ್ನ ಸೇವೆ ಏನು?

ಸರ್ಕಾರಿ ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ವೇತನ, ಪಿಂಚಣಿ, ಸೌಲಭ್ಯ ಅಥವಾ ಇತರ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು:

“ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ದೇಶ ನನಗೆ ಏನು ನೀಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ನಾನು ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ದೇಶಕ್ಕೆ ಏನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ?”

ಪಿಂಚಣಿ ಪಡೆಯುವುದು ಒಂದು ಹಕ್ಕಾಗಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಆ ಹಕ್ಕಿನ ಹಿಂದೆ ವರ್ಷಗಳ ಸೇವೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೊಡುಗೆ ಇದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರವೂ ಜ್ಞಾನ ಹಂಚಿಕೆ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸೇವೆ, ಯುವಕರಿಗೆ ತರಬೇತಿ, ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಬಹುದು.

ನಿವೃತ್ತಿ ಎಂದರೆ ಸೇವೆಯ ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ; ಒಂದು ರೀತಿಯ ಉದ್ಯೋಗದ ಅಂತ್ಯ.

ಕನಿಷ್ಠ ಎಂಟು ಗಂಟೆ ಕೆಲಸ — ಕೆಲಸದ ಗುಣಮಟ್ಟವೂ ಮುಖ್ಯ

ಕೆಲಸದ ಸಮಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ವೃತ್ತಿ ಶಿಸ್ತಿನ ಭಾಗ.

ನನಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಕೆಲಸದ ಸಮಯವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ಕೆಲಸದ ಸಮಯವನ್ನು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ನನ್ನ ಕೆಲಸದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಹೇಗಿದೆ?
ನಾನು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?

ಎಂಟು ಗಂಟೆ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಆ ಎಂಟು ಗಂಟೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಳಸುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ಆವಿಷ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ನನ್ನ ಕೊಡುಗೆ ಏನು?

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸದಲ್ಲೂ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿದೆ.

“ಇದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಹುದು?
ಇದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಹುದು?
ಇದನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಹುದು?
ಸಮಯ, ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಳಿಸಬಹುದು?”

ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕೆಲಸಗಾರನೂ ಕೇಳಬೇಕು.

ಹೊಸ ಯಂತ್ರ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದೇ ಆವಿಷ್ಕಾರವಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಉತ್ತಮ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದೂ ಆವಿಷ್ಕಾರವೇ.

ನನ್ನ ಸಣ್ಣ ಸುಧಾರಣೆಯೂ ನಾಳೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗಬಹುದು.

ನಾನು ಆದರ್ಶ ಕೆಲಸಗಾರನೇ?

ಆದರ್ಶ ಕೆಲಸಗಾರ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪೇ ಮಾಡದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಲ್ಲ.

ತಪ್ಪಾದಾಗ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವವನು,
ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಕಲಿಯುವವನು,
ಸಮಯ ಪಾಲಿಸುವವನು,
ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದೂಡದವನು,
ಇತರರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವನು,
ತನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವವನು,
ಹೊಸ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು,
ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದವನು,
ಸಮಾಜದ ಹಿತವನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನು—
ಅವನೇ ಆದರ್ಶ ಕೆಲಸಗಾರ.

ಸಂಬಳಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಮೆಯೇ? ಸೇವೆಗಾಗಿ ದುಡಿಮೆಯೇ?

ಸಂಬಳ ಬೇಕು. ಕುಟುಂಬ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಆದಾಯ ಬೇಕು. ಉತ್ತಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ ಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ.

ಆದರೆ ನನ್ನ ಕೆಲಸದ ಏಕೈಕ ಉದ್ದೇಶ ಸಂಬಳವಾಗಬಾರದು.

ಸಂಬಳ ನನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ನಡೆಸಲಿ;
ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬದುಕನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲಿ.

ನಾನು ಪಡೆಯುವ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನನ್ನ ಕೆಲಸದ ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸದಾ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇರಬೇಕು.

ಪ್ರಕೃತಿ ಧರ್ಮ – ಮಾನವ ಧರ್ಮ

ನನ್ನ ವೃತ್ತಿ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆಯೇ?
ನೀರು, ಗಾಳಿ, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಜೀವಜಾಲವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ನನ್ನ ಕೆಲಸದಿಂದ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಆಗುವ ಹಾನಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?

ಅದೇ ರೀತಿ,

ಮಾನವನಿಗೆ ಮಾನವೀಯತೆ,
ದುರ್ಬಲರಿಗೆ ನೆರವು,
ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ,
ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಗೌರವ,
ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಯುತ ಪ್ರತಿಫಲ,
ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ
ಇವುಗಳನ್ನೂ ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಪ್ರಕೃತಿ ಧರ್ಮ;
ಮಾನವನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಮಾನವ ಧರ್ಮ.

ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ, ದೇಶಕ್ಕೆ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಕೊಡುಗೆ ಏನು?

ನನ್ನ ವೃತ್ತಿ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಆದಾಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು.

ನಾನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ—

ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನೆಮ್ಮದಿ,
ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಪ್ರಗತಿ,
ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸೇವೆ,
ದೇಶಕ್ಕೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ,
ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮೌಲ್ಯ
ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಬಹುದು.

ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ ಉತ್ತಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರೆ, ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಮಾಜವನ್ನು ರೂಪಿಸಬಹುದು.

ಒಬ್ಬ ರೈತ ಉತ್ತಮ ಆಹಾರ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದರೆ, ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳ ಬದುಕು ಸಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಬ್ಬ ವಿಜ್ಞಾನಿಯ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ಹೊಸ ದಾರಿ ತೋರಬಹುದು.

ಒಬ್ಬ ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರಿ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಿದರೂ, ಗ್ರಾಹಕರ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬಹುದು.

ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಸಣ್ಣದಾಗಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಸಣ್ಣದಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ.

ಸಮಗ್ರ ಮಾನವ ಕೊಡುಗೆ

ಮಾನವನ ನಿಜವಾದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕೇವಲ ಸಂಬಳ, ಆಸ್ತಿ, ಹುದ್ದೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಅಳೆಯಬಾರದು.

ನಾನು ಎಷ್ಟು ಕಲಿತೆ?
ಎಷ್ಟು ದುಡಿದೆ?
ಎಷ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದೆ?
ಎಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾದೆ?
ಎಷ್ಟು ಜ್ಞಾನ ಹಂಚಿದೆ?
ಎಷ್ಟು ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹರಿಸಿದೆ?
ಎಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದೆ?
ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಗೌರವ ನೀಡಿದೆ?
ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಏನು ಕೊಟ್ಟೆ?
ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಏನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತೇನೆ?

ಇವುಗಳ ಒಟ್ಟಾರೆ ಉತ್ತರವೇ ಸಮಗ್ರ ಮಾನವ ಕೊಡುಗೆ.

ನನ್ನ ವೃತ್ತಿ ನನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಸಾಧನವಾಗದೆ ನನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಲಿ.

ನನ್ನ ಸಂಪಾದನೆ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಿ.
ನನ್ನ ಜ್ಞಾನ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಿ.
ನನ್ನ ಕೌಶಲ್ಯ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗವಾಗಲಿ.
ನನ್ನ ಆವಿಷ್ಕಾರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡಲಿ.
ನನ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಿ.
ನನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಿ.
ನನ್ನ ಜೀವನ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಲಿ.

ಅಂತಿಮ ಸಂಕಲ್ಪ

ನಾನು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮೇಲು–ಕೀಳು ಎಂದು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.
ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸೇವೆ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಶೋಷಣೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ನನಗೆ ದೊರೆಯುವ ಪ್ರತಿಫಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನನ್ನ ಕೆಲಸದ ಸಮಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸತನ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ಪ್ರಕೃತಿ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನನ್ನ ಜ್ಞಾನ, ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗೆ ಬಳಸುತ್ತೇನೆ.
ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಕುಟುಂಬ, ಸಮಾಜ, ದೇಶ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

ನನ್ನ ಘೋಷವಾಕ್ಯ

“ಸಂಬಳಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ದುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ — ಮೌಲ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತೇನೆ.
ವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ — ವೃತ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಬದುಕಿಗೆ ಅರ್ಥ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ನನ್ನ ಯಶಸ್ಸು ನನ್ನೊಂದಿಗೇ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ — ನನ್ನ ಕೊಡುಗೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬದುಕು ಬೆಳಗುವವರೆಗೆ ಅದು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.”

ವೃತ್ತಿ → ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ → ಸೇವೆ → ಸೃಜನಶೀಲತೆ → ಜವಾಬ್ದಾರಿ → ಮಾನವೀಯತೆ → ಸಮಗ್ರ ಮಾನವ ಕೊಡುಗೆ