ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ “ದೇವರ ಅಭಯ” ಎಂಬ ಮಾತು ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಂಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ದೇವರನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಅಪಾಯ ತಪ್ಪಿದಾಗ ದೇವರ ಕೃಪೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ದೇವರ ಅಭಯ ಯಾರಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ?
ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದಲೇ ದೇವರ ಅಭಯ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ, ನೀತಿ, ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ “ದೇವರ ಅಭಯ ಯಾರಿಗೆ?” ಎಂಬ ಅಭಿಯಾನ.
ದಿನಾಲೂ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು – 100ರಲ್ಲಿ 100 ಮಾರ್ಕು
ಪ್ರತಿದಿನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಸಮಯ, ಶ್ರಮ, ನಿಷ್ಠೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ:
➡️ ದೇವಾಲಯದೊಳಗಿನ ಭಕ್ತಿ, ದೇವಾಲಯದ ಹೊರಗಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ?
➡️ ಇವರು ಸತ್ಯ, ಅಹಿಂಸೆ, ನ್ಯಾಯ, ದಯೆಗಳನ್ನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ?
ಭಕ್ತಿ ಕೇವಲ ಪೂಜೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದರೆ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಲ್ಲ. ದೇವರ ಅಭಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಆಚಾರ + ಆಚಾರಣೆಯ ಸಮನ್ವಯ ಅಗತ್ಯ.
ವಾರಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು – 7ರಲ್ಲಿ 1 ಮಾರ್ಕು
ಬಹುಜನರು ವಾರಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಭಕ್ತಿಯ ಕನಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಇವರಿಗೆ ದೇವರ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ, ಆದರೆ ಅದು ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಡೆಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಒಂದು “ರೂಢಿ” ಆಗುತ್ತದೆ.
ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದ ನಂತರವೂ:
ಅನ್ಯಾಯ ನಡೆಯುತ್ತದೆ
ಅಸತ್ಯ ಮಾತುಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ
ದುರ್ಬಲರ ಮೇಲೆ ಅಸಡ್ಡೆ ತೋರಲಾಗುತ್ತದೆ
ಇಂತಹ ಭಕ್ತಿ ದೇವರ ಅಭಯಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ವಾರಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗಂಡಸರು ಮಾತ್ರ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು – 14ರಲ್ಲಿ 1 ಮಾರ್ಕು
ಇದು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಮತ್ತೊಂದು ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕೇವಲ ಪುರುಷರಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ದೂರ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಇದರಿಂದ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ:
ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕುಗ್ಗುತ್ತದೆ
ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮೌಲ್ಯ ಬೋಧನೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ
ಧರ್ಮ ಒಂದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಉಳಿದು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ
ದೇವರ ಅಭಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು.
ಬಾಕಿ ಉಳಿದವರ ಸ್ಥಿತಿ – ನಿಜಕ್ಕೂ ಶೋಚನೀಯ
ದೇವಾಲಯಕ್ಕೂ ಹೋಗದವರು, ದೇವರನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳದವರು, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಮಾಷೆ ಮಾಡುವವರು, ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವರು ದಿನೇದಿನೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ:
ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ
ಅಭಯವೂ ಇಲ್ಲ
ಶಿಸ್ತು ಇಲ್ಲ
ಮೌಲ್ಯಗಳಿಲ್ಲ
ಇದು ದೇವರಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ಅಲ್ಲ;
👉 ಮೌಲ್ಯಗಳಿಲ್ಲದ ಬದುಕು.
ಇಂತಹ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿ, ಅರಾಜಕತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ಸಹಜ.
ದೇವರ ಅಭಯ ಎಂದರೇನು? – ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ
ದೇವರ ಅಭಯ ಎಂದರೆ:
ತಪ್ಪು ಮಾಡದ ಧೈರ್ಯ
ಸತ್ಯದ ಪರ ನಿಲ್ಲುವ ಶಕ್ತಿ
ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಿಸುವ ಮನೋಬಲ
ದಯೆ, ಕರುಣೆ, ಅಹಿಂಸೆ
ಮಾನವೀಯತೆಯ ಬದುಕು
ದೇವರು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವವನು ಅಲ್ಲ;
👉 ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವ ಶಕ್ತಿ.
ಈ ಅಭಿಯಾನದ ಉದ್ದೇಶ
“ದೇವರ ಅಭಯ ಯಾರಿಗೆ?” ಎಂಬ ಈ ಅಭಿಯಾನ ಯಾರನ್ನೂ ದೂಷಿಸಲು ಅಲ್ಲ.
👉 ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲು.
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು:
ನಾನು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ – ಆದರೆ ನನ್ನ ನಡೆ ಹೇಗಿದೆ?
ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ನನ್ನ ಮಾತು ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ?
ನಾನು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯ ನಾಗರಿಕನಾಗಿದ್ದೇನೆಯೇ?
ಸಾರಾಂಶ
ದೇವರ ಅಭಯ ದೇವಾಲಯದ ಗೋಡೆಯೊಳಗೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಅದು:
ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ
ನಮ್ಮ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ
ನಮ್ಮ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ
ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯಗಳಲ್ಲಿ
ಪ್ರತಿಫಲಿಸಬೇಕು.
ದೇವರನ್ನು ನಂಬುವುದು ಮುಖ್ಯ,
ಆದರೆ ದೇವರು ಬೋಧಿಸಿದ ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬದುಕುವುದು ಇನ್ನೂ ಮುಖ್ಯ.